Premieregeling : de 1e generatie



In het pensioenakkoord zijn de onzekerheden rondom de pensioenrechten een breekpunt van de sociale partners.  Je zou het kunnen vertalen als een voorbode voor een brede introductie van “de premieregeling” als standaard pensioensysteem. Uiteraard worden aan deze premieregelingen nog wat kenmerken van een uitkeringsregeling gehangen, maar feit zal zijn dat de deelnemer veel actiever gaat participeren in het risico. Alhoewel dat bij een uitkeringsregeling uiteraard ook al het geval was, gezien de sturingsvariabelen van de uitvoerders zoals korten en de premie aanpassen. Dat werd echter nooit zo ervaren.
In de media zijn tal van artikelen te vinden over “slechte” pensioenen waarbij de premieregeling altijd als voorbeeld wordt gegeven. Vraag het Jort Kelder maar eens.

Een groot verschil is te vinden tussen een premieregeling van de 1e generatie en een moderne premieregeling van de 3e tot 4e generatie (PPI).

De 1e generatie permieregelingen waren “universal life” concepten met torenhoge administratie kosten en vergoedingen voor de adviseur, in combinatie met hoge verzekeringskosten en niet proportionele  beleggingskosten.

Bovendien presteerden de fondsen slecht en waren deze vaak niet te controleren aangezien deze geen beursnotering hadden. Uit ervaring kan ik vertellen dat verzekeraars destijds weigerden informatie over de fondsen te verstrekken. Ongehoord. Pensioen in een Black Box was het dus, die massaal werden verkocht. Kopen en hopen dat er iets uit komt voor de deelnemers, wat uiteraard niet geheel goed liep..

De slechte beleggingsoplossing (hoge kosten, geen toegevoegde waarde, geen life cycle) en de keuzevrijheid die de deelnemers wensten, zorgde ervoor dat er maar 1 garantie in het pensioen zat. De garantie van teleurstelling was 10 jaar geleden zonder uitzondering bij alle uitvoerders te krijgen.

In die periode – rond de eeuwwisseling – zijn ook veel middelloon en eindloonregelingen omgezet in een premieregeling. Immers, als het rendement hoger is dan de destijds gebruikelijk 4%, is de premie lager en/of het pensioenrecht hoger. En een goednieuws gesprek is altijd prettig verkopen. Op dit moment zorgen deze omzettingen voor aardig wat discussies na de beursontwikkeling in de laatste 10 jaar.

Bijzonder in deze periode was de opstelling van de verzekeraars. Via de code rendement en risico (1997)  probeerden de uitvoerders nog een beetje paal en perk te stellen aan het “rendementsrad” waaraan werd gedraaid. De (gedrags)code was bedoeld om de voorlichting rondom het rendement en het risico te verbeteren. De code is door de jaren heen vaak aangepast (2002, 2003,  2005, 2006). De financiële bijsluiter werd onder andere geïntroduceerd en geïntegreerd. Medewerkers van verzekeraars konden niet uitleggen wat het betekende en het wérkelijke risico werd mijns inziens nooit blootgelegd.

Wat de werkelijke risico’s waren komt in de volgende artikelen aan bod. Bron: www.pensioenweblog.nl

Laat je mening horen!

Laat een reactie achter.
mocht je een afbeelding wensen bij je reactie, klik dan hier gravatar!

Of kies uit nieuws categorieën