De zegeningen van een eindloonregeling



Het afgelopen decennium is massaal afscheid genomen van de eindloonregeling. Steeds meer pensioenregelingen zijn omgezet van eindloon naar middelloon of naar beschikbare premie. Ik vraag me echter af of we daar wel goed aan hebben gedaan. Soms denk ik dat we maar weer massaal terug moeten keren naar de eindloonregeling. Niet uit een sentimentele vorm van heimwee, maar gebaseerd op het grote aantal beperkingen waar we in de middelloon- of beschikbare premieregelingen mee te maken hebben.

Duidelijk
Bij een eindloonregeling snapt iedere werknemer hoeveel pensioen hij of zij ongeveer gaat krijgen. Namelijk 70% van het laatst verdiende loon.

Die 70% geldt natuurlijk alleen als je ook 40 dienstjaren hebt gemaakt, maar dat is over het algemeen goed bekend bij de gemiddelde Nederlander. De vraag 70% van welk salaris (telt het hele salaris mee voor de berekening van pensioen?) is, evenals de vraag met welke AOW dan rekening wordt gehouden, een legitieme vraag. Maar dit is relatief eenvoudig en goed uit te leggen.

Middelloon en beschikbare premie daarentegen zijn niet zo eenvoudig. Beide regelingen zijn zogenaamde opbouwregelingen. Jaarlijks wordt er iets toegevoegd aan het opgebouwde pensioen of kapitaal en aan het eind krijg je de optelsom van alle jaren pensioenopbouw. Bij beschikbare premie speelt dan nog een extra punt en dat is de onzekerheid over het beleggingsrendement en hoeveel pensioen je uiteindelijk kunt aankopen met het opgebouwde kapitaal. Dat geeft veel onduidelijkheid en daardoor veel onzekerheid.

Foutkans
Een ander belangrijk verschil is de foutmarge. Eindloon is naar mijn mening een heel safe systeem. Als het laatste salaris dat wordt gebruikt voor de berekening van het pensioen juist is, dan klopt het hele pensioen en krijg je als gepensioneerde uitbetaald waar je recht op hebt.

Bij middelloon en beschikbare premie mag tussentijds geen fout worden gemaakt. Als er eenmaal een fout is ingeslopen, wordt die niet meer, net als bij eindloon, automatisch gecorrigeerd bij de eerstvolgende aanpassing. Nee, dan wordt verder gestapeld op de fout. De kans dat je uiteindelijke pensioen dus niet helemaal gelijk is aan het pensioen waar je recht op had, is hierdoor relatief groot. Bovendien is het lastiger te controleren voor de gemiddelde werknemer, waardoor de kans dat je een fout daadwerkelijk constateert ook nog eens relatief klein is.

Eindloon werd als onbeheersbaar en onbegrijpelijk gezien. Ik vraag me af of het middel niet erger is geworden dan de kwaal.

Voor mij genoeg redenen om me openlijk af te vragen of eindloon toch niet een betere regeling is. Welke ondernemingsraad maakt zich als eerste sterk voor dit onderwerp?

Door Jan van Harten, Pensioenweblog.nl

Laat je mening horen!

Laat een reactie achter.
mocht je een afbeelding wensen bij je reactie, klik dan hier gravatar!

Of kies uit nieuws categorieën